Om niet te vergeten: Sjors

donderdag 4 oktober 2018

De eerste ontmoeting, de eerste knuffel en de eerste nacht* samen. Hij en ik. Ik wist direct dat ik hem moest delen. Sjors was geliefd. Bij iedereen. Zijn elegantie, eigenwijsheid en eigendunk waren kenmerkend voor hoe hij zich in het sociale verkeer bewoog. Stiekem was hij best wel een flirt. Een knuffel hier, een kusje daar en dan vertrok hij weer. Soms letterlijk van bed naar bed. Zijn verhaal trok me aan. Sjors was sensitief en wist precies wie wat van hem nodig had. En hij gaf dat met volle overtuiging. Natuurlijk wilde hij daar ook wel wat voor terug. Als dat niet gebeurde, schreeuwde hij de longen uit zijn lijf. En dan kreeg hij natuurlijk zijn zin. Want iedereen viel voor de charmes van Sjors. Van onze Sjors…

Want Sjors was van iedereen. Zijn prachtige donkere verschijning was een lust voor het oog. Iedereen vroeg altijd direct naar Sjors om hem even aan te raken of gewoon lekker bij hem te zitten. Want luisteren kon hij ook als geen ander. 

Maar aan al het mooie komt een einde. Zo ook voor Sjors. Geen kopjes meer, geen aftekenlijst meer voor zijn brokjes en nat voer (sommige bureaucratie is pure noodzaak) en geen verloren speeltjes meer op de grond. De huiskat van September Apeldoorn is helaas overleden. De bewoners, familieleden en medewerkers gaan hem ontzettend missen. Net als ik. Maar die ene nacht vergeet ik nooit. 

Rust zacht, lieve Sjors.

*ook mijn eerste ontmoeting met September tijdens een 24-uurs onderzoek naar kwaliteit van leven bij dementie. 

Deze In Memoriam is geschreven door Cassandra van den Berg - verantwoordelijk voor kwaliteit, onderzoek en opleidingen bij September. Zij deelt regelmatig haar visie, belevenissen, verwondering en  inzichten in blogs.